Nieuwe content, we zijn er dol op: mogelijkheden om onze Dungeons and Dragons-wereld uit te breiden, nieuwe karakters, avonturen en een berg aan nieuwe inspiratie. Hieronder vertellen we je kort iets over de nieuwste vorderingen op het gebied van Dungeons and Dragons en wat je de komende tijd kunt gaan verwachten.
Dungeons and Dragons 5.5e
Tijdens de D&D Celebration in 2021, kondigde Wizards of the Coast (WotC) aan dat de huidige regels van D&D een update zullen krijgen. De achterliggende gedachte is het 50-jarige bestaan van de franchise. Voor zowel het Players Handbook, Dungeon Masters Guideals de Monster Manual zou dat betekenen dat we een nieuwe versie mogen verwelkomen in 2024.
Wat er precies anders zal gaan zijn aan deze boeken dan hun huidige 5e versie, is nog niet bekend. WotC heeft al wel aangekondigd spelers te betrekken bij het proces door vragenlijsten rond te sturen en de informatie hieruit te gaan gebruiken bij de nieuwe versie. Zover bekend zal deze nieuwe versie gewoon te combineren zijn met de al uitgebrachte 5e content.
Officieel gezien is er nog geen nieuwe naam bekendgemaakt voor deze nieuwe versie, maar fans hebben deze nieuwe versie al omgedoopt tot 5.5e. De naam 5.5e verwijst naar de upgrade die de 3e editie destijds kreeg en daarmee de naam 3.5 verdiende. Wellicht dat er volgend jaar, wanneer er vanuit WotC meer informatie verwacht wordt, een officiële naam gepresenteerd zal worden.
Nieuwe boeken
Naast een nieuwe uitgave van de drie basisboeken heeft WotC ook aangekondigd nieuwe boeken uit te gaan geven. Dit jaar kwamen ze al uit met de Rules Expansion Gift Set en brachten ze samen met Critical Role Tal’Dorei Reborn uit. Voor volgende maand staat er nog een samenwerking op het programma met Critical Role, namelijk Call of the Netherdeep.
Het product van de samenwerking tussen Wizards of the Coast en Critical Role; Tal’Dorei Reborn
Naast deze al bekende uitgaven staan er nog een drietal terugkerende D&D-settings op het programma, waarvan er twee dit jaar nog uit zullen komen en eentje in 2023 zal gaan verschijnen. WotC heeft nog niet bekend gemaakt om welke settings het zal gaan. Volgens kenners is de grootste kanshebbers om terug te keren in 2022 Spelljammer, een op scifi gebaseerde uitbreiding. Voor 2023 wordt een terugkeer van Dragonlanceverwacht, welke in de afgelopen 40 jaar niet alleen adventures publiceerden maar ook een groot scala aan verhalen uitbracht. Wie de tweede plek in 2022 mag gaan invullen, zijn kenners over verdeeld. Zo worden zowel Greyhawk, The Planescapeals The Council of Wyrms genoemd als mogelijke kanshebbers. De tijd zal uit moeten wijzen wie deze plek op mag gaan vullen en welke terugkerende setting wij straks kunnen gaan toevoegen aan onze collectie.
Dungeons and Dragons-film
In 2023 mogen we opnieuw een Dungeons and Dragons-film verwachten. Deze vierde D&D-film, welke verwacht wordt op 3 maart volgend jaar, volgt het verhaal van een dief – en ex-Harper – die ontsnapt uit de gevangenis met behulp van zijn barbarian partner. De party wordt aangevuld met een druid en wizard, welke samen wraak zullen gaan nemen op de persoon die achter de arrestatie van de hoofdpersoon zat. Dat zal voor de party nog een uitdaging worden, aangezien deze ‘slechterik’ zichzelf in de tussentijd op heeft kunnen werken tot Lord of Neverwinter en een twijfelachtige samenwerking met een Red Wizard is aangegaan.
Voor kenners zal er aardig wat lore te zien zijn in de film. Zo zijn de Harpers een bekend spionnennetwerk, zijn de Red Wizards typische kwade necromancers die hun kracht terug willen en is Neverwinter een prominente locatie aan de Sword Coast (deze locatie zou je kunnen kennen als je bekend bent met de 4e editie van D&D). Om het gevoel van deze stad goed weer te geven, zijn de opnames voor de film gemaakt in IJsland.
Naast de verhaallijn en een beloofde berg aan lore is ook de cast van de film veelbelovend. Namen als Chris Pine, Michelle Rodriguez en Hugh Grant sieren de lijst met acteurs. Het schrijven en regiseren van de film is in handen van Jonathan M. Goldstein en John Francis Daley, welke samen al films regisseerden als Spider-Man: Homecoming en The Flash.
Met zijn allen hopen we op een betere film dan in 2000, toen de eerste Dungeons en Dragons-film met weinig succes werd onthaald. Maar met deze verhaallijn, grote namen en een berg aan CGI zal dat vast en zeker goed komen.
Zo te zien is er voor nieuwe en ervaren spelers genoeg te ontdekken zowel dit jaar als de komende jaren. Dat gaat vast en zeker zorgen voor een hoop nieuwe en spannende avonturen.
Je hebt besloten dat je een Gamemaster gaat worden en je hebt al de keuze gemaakt om niet een pre-made campagne te gaan runnen, maar zelf iets van homebrew te gaan doen. Je hebt wat Youtube-filmpjes gekeken, pakt de Dungeon Master’s Guide er af en toe nog een keer bij, en zeven maanden later heb je een gigantisch boekwerk aan lore, een burn out van alles wat maar met je eigen wereld te maken heeft en nog geen één sessie gespeeld. World building is een valkuil.
Begrijp me niet verkeerd; world building kan een super leuke hobby zijn maar als je als beginnende Gamemaster een game wil gaan runnen, is het veel slimmer om het klein te houden. Bouw een avontuur in plaats van een wereld. Het maakt je spelers echt niet uit hoe de 3e zoon van de 15e baron in de troonopvolging heet, en het boeit net zo min welk continent aan de andere kant van de wereldbol ligt als je spelers in de buurt van een boerengehucht bezig zijn.
Zo groot als de Sword Coast hoeft je campaign echt niet te zijn
Een grote wereld is niet nodig
Op social media is er een hoop hype over “sandbox” en “open world” experiences, maar dit is verre van nodig om gewoon hartstikke leuk met vrienden te spelen, en het is als beginnende Gamemaster een stuk belangrijker dat je gewoon lekker kunt experimenteren en kunt uitvogelen wat jouw stijl van GM’en is, in plaats van dat je maanden bezig bent met het voorbereiden van een wereld waar je uiteindelijk niks mee doet.
En als je dacht dat een campagne zonder grote wereld niet kan? Kijk niet verder dan Curse of Strahd. Waarschijnlijk één van de bekendste en populairste pre-written campaigns van D&D 5e, en de map bestaat uit een paar dorpjes, een kasteel en wat andere points of interest; het aantal locaties is op een post-it note nog op te sommen. Toch is dit een geweldig avontuur om te spelen (en runnen), wat mijn punt bewijst; je hebt geen gigantische uitgedachte wereld nodig om lol te hebben.
Begin klein
Vooral als je nog nooit eerder als Gamemaster het spel hebt geleid, dan is het slim om klein te beginnen. Bedenk een klein avontuurtje, iets wat je in een one shot of misschien twee sessies kan uitvoeren, wat je niet maanden aan voorbereiding kost, en wat je meteen kan helpen om de smaak goed te pakken te krijgen. Wat heb je nou echt nodig om een allereerste sessie te runnen?
Een storyhook: iets wat de spelers het verhaal in trekt.
Twee of drie major NPC’s: denk aan questgivers of mogelijke informatiebronnen.
Een stel encounters: dit kunnen social encounters zijn of combat encounters. Maar als je drie of vier encounters hebt, dan kom je al een heel eind.
Je zal natuurlijk ook wat statblokken moeten voorbereiden voor de monsters en misschien wil je wel wat mooie mappen maken voor op je virtual tabletop. Maar de echte basics die je nodig hebt, zijn die drie dingen. Lees mee en dan gaan we stap voor stap iets maken!
Een hongerige tijger is een prima storyhook
De storyhook
Ik wil een sessie maken die gaat over een stel goblins die in het bos al het eten wegvangen, waardoor de roofdieren van het bos gedwongen worden om farmers uit de regio aan te vallen voor eten. Een storyhook kan dan bijvoorbeeld zijn dat een wild dier ineens midden op klaarlichte dag het dorp binnen strompelt en probeert een kind te grijpen en mee te sleuren naar een veilige plek. De spelers helpen, krijgen dan de vraag om uit te zoeken waarom een dier op klaarlichte dag probeert een kind te pakken, onderzoeken het bos en vinden de goblins, jagen ze weg (of weten ze te overtuigen om weg te gaan of iets dergelijks), en zo redden ze de dag.
Op een kleine alinea tekst heb ik een verhaaltje geschreven dat makkelijk verwerkt kan worden in een sessie. Het is nog geen complete campagne, maar dat kan je er altijd nog van maken als de sessie beviel. We focussen ons nu eerst even op het hebben van één coole sessie, zodat zowel jij als je spelers zin hebben in meer.
Slim zijn met statblocks
De éérste combat encounter is eigenlijk al meteen een feit, want de spelers gaan dus vechten met een wild dier. Ik ga er voor het gemak maar even van uit dat iedereen level 1 is en dat ik dus een combat encounter wil wat ongeveer daar bij past. De DM Manual heeft tips en trucjes over hoe je een challenge rating kan bepalen voor een party, maar je kan ook een tool zoals Kobold+ Fight Club gebruiken. Hoe moeilijk een combat kan zijn, is altijd een moeilijk dingetje qua balans en het is iets wat je vanzelf leert om beter in te schatten, maar vooral op lagere levels is het beter om te gaan voor combat wat te makkelijk is dan dat je meteen iedereen in één klap neerslaat. Ik zie dat als ik een Black Bear gebruik tegen een party van 4 level 1 spelers dat dat een easy encounter is, dat klinkt wel prima.
Maar wat nou als ik nu ter plekke besluit dat ik eigenlijk geen normaal bos wil, maar een jungle? Een jungle met een stel jungle goblins klinkt cool, dus ik wil eigenlijk een tijger gebruiken. Dat is een medium challenge, zegt de tool. Maar dat vertrouw ik niet zo op op lage levels. Als ik ga kijken naar de statistieken van een tijger, dan is er een veel te grote kans dat die een speler in één klap neerslaat. Maar ik wil toch een tijger gebruiken, wat nu?
Simpel, we pakken gewoon die Black Bear, waar we van weten dat hij qua challenge redelijk te doen moet zijn voor onze spelers, en we noemen het een tijger. De spelers zien niet wat voor stats we hebben gebruikt en als we gewoon slim zijn met statblocks hernoemen, dan kunnen we zonder zelf moeilijk te doen met stats toch nieuwe en orginele monsters tegen onze spelers aan gooien.
Een hunting trap kan een non-combat encounter vormen
Op naar de quest!
De spelers hebben de ‘Hungry Tiger’ verslagen en we moeten ze op de één of andere manier op pad krijgen om uit te zoeken wat er gaande is. Ik verzin een NPC die ze kan vragen om hulp, laten we zeggen… Grima, de dorpsoudste en medicijnvrouw van het dorp. Hoog bejaard en niet goed te been kan ze zelf niet op pad gaan om uit te zoeken wat er mis is, maar ze kan wel de spelers wat medicijnen geven en vragen om te helpen. Ervan uitgaande dat je spelers een avonturier hebben gemaakt en niet al te moeilijk gaan lopen doen, zou dat wel genoeg moeten zijn om ze op pad te krijgen. Even snel stats zoeken voor Grima en…wacht, dat is helemaal nergens voor nodig! Als een NPC verder niet mee gaat doen in combat, heb je helemaal geen statblock nodig. Dat is simpelweg niet relevant. Bereid alleen voor wat je echt nodig denkt te hebben. Als je alsnog één of andere skillcheck nodig hebt, dan kan je gewoon ter plekke iets bedenken en het snel even noteren. Je hoeft niet alles van tevoren al bedacht te hebben.
We willen natuurlijk dat onderweg de spelers wat dingen kunnen doen, maar pas op met constant combat. Gevechten kunnen in D&D 5e best lang duren, vooral met nieuwe spelers, en je wilt niet de sessie meerdere keren lam leggen met een gevecht van 2 uur. Dus we gaan enkele encounters bedenken die leuk zijn voor onderweg, zonder dat ze meteen per se combat moeten zijn.
Een val voor dieren We hadden al besloten dat de goblins flink aan het jagen zijn, dus een leuke encounter kan zijn dat de spelers een val tegenkomen. Ergens in een opening in de jungle horen ze ineens het geluid van een paniekerige vogel en als ze gaan kijken, zit er aan een tak een kraanvogel vastgebonden met een stuk touw. In het lange gras daaromheen hebben de goblins wat berenklemmen gelegd, zodat elk dier dat probeert om de vogel te veranderen in een lekker hapje, zelf eindigt als tussendoortje.
Niet elke encounter hoeft een combat te zijn; dit is een prima voorbeeld van een skill challenge. Als de spelers niet goed opletten, dan kunnen ze in een klem belanden. Maar we willen niet dat dit meteen dodelijk gevaar gaat zijn. Het gaat er vooral om dat ze een beetje een idee krijgen van hoe het in het bos eraan toe gaat. Laten we zeggen dat ze een DC 14 Perception Check nodig hebben om de vallen te vinden zonder er eerst in te gaan staan. Als ze dat niet lukt, dan stapt de eerste speler die naar de vogel toe loopt in een Hunting Trap. De kans dat daardoor een karakter doodgaat is minimaal, maar het geeft wat roleplay momenten en geeft kans om skills te gebruiken.
Een memorable NPC heeft niet veel nodig
Een helpende hand Misschien zijn de goblins niet de enigen die in het bos wonen, en een vriendelijke NPC voor wat social interaction kan ook wel leuk zijn, dus laten we nog een 2e NPC introduceren; Thumblewood de Halfling Druid, die in het bos woont en probeert de balans te bewaren. Nee, foei, leg die character sheet weg, we gaan geen nieuw player character maken voor een NPC, dat kost veel te veel tijd. We pakken gewoon de generic Druid NPC en noemen deze Thumblewood. We ruilen één van z’n spells om voor Cure Wounds, zodat hij eventueel de spelers kan healen als het echt flink fout is gegaan voor dit punt, en we bedenken wat leuke character traits waardoor hij memorabel is voor de spelers. Thumblewood heeft een gigantische kever die constant op zijn hoofd zit en als spelers ernaar vragen, dan stelt hij de kever voor als zijn beste vriend. Deze eccentrieke druid is een goed moment voor de spelers om even wat te roleplayen, om te rusten na hun vorige aanvaring met een val en om zich klaar te maken voor het laatste deel van de quest.
Misschien zijn deze goblin jagers wel helemaal niet de bad guys?
The Grand Finale
Nu nog een einde aan je sessie; iets waardoor je spelers interesse hebben om terug te komen de volgende keer en waardoor ze echt idee hadden dat ze iets hebben bereikt. We gaan natuurlijk voor een encounter met wat goblins. Level 1 characters kunnen niet heel veel goblins tegelijk aan, maar je kunt wel een gevecht spannender laten lijken dan het echt is door de vijanden onder te verdelen in kleinere groepjes. Als de goblins net als in films één voor één naar buiten komen als er een gevecht uitbreekt bij hun kamp, dan hebben je spelers de kans om een heel stel goblins uit te schakelen en zich echte helden te voelen, zonder dat ze meteen neer gaan omdat vijf goblins allemaal een attack deden op dezelfde speler. Twee goblins is een makkelijke encounter, dus laten we zeggen dat er eerst één goblin naar buiten komt om te kijken. En als die niet terug komt om te rapporteren, komen er nog twee goblins naar buiten. Als die ook niet meer terugkomen, komt uiteindelijk de grote baas kijken, hun leider Strick. Een Goblin Boss is CR 1 en iets te sterk maar simpelweg een normale goblin wat meer HP geven, kan ervoor zorgen dat Strick niet meteen in één klap neergaat. En dan voelt het gevecht meteen al spannender dan een normale goblin.
Het vervolg
Het klinkt misschien alsof we helemaal niet zo veel hebben voorbereid, maar vaak zal je zien dat je met een paar kleine encounters al prima een sessie kan vullen. En als je nu verder wilt met een echte campagne, kun je vanaf hier verder bouwen. Misschien laat Strick wel een hint vallen dat ze ingehuurd zijn om eten te verzamelen voor een bende Hobgoblins aan de andere kant van de bergen. Of misschien waren de goblins ook maar slachtoffer van omstandigheden en zijn ze verdreven uit hun oude huis door gigantische mensenetende spinnen. Je kan vanaf hier alle kanten nog op en je hebt een sessie kunnen geven zonder dat je eerst maanden bezig bent geweest met voorbereiden.
Dus stop met schrijven over de jurk van de zus van de koning uit het land aan de overkant van de oceaan, en begin gewoon met een lekker, simpel avontuur.
“Ja, de rode punaise is de orc, het pepermuntje is Kees z’n barbarian en…wacht, wie heeft Kees opgegeten?”
Als beginnende Dungeons & Dragons-speler is het niet vreemd dat je van alles en nog wat gebruikt om aan te geven waar ergens welk monster staat. Mogelijk heb je zelfs wat papieren tokens uitgeprint, zodat alles wat duidelijker wordt. (Welke M&M is ook alweer de goblin en welke is de minotaur?)
Maar op een gegeven moment komt er een punt dat je wilt uitbreiden en dat die draak die op het veld staat ook echt een draak moet zijn. Maar hoe begin je nou precies aan miniatures? Waar haal je ze vandaan en waar moet je naar kijken?
In deze serie aan artikelen gaan we kijken naar waar je miniatures kunt vinden, welke varianten er zijn, waar je op moet letten en hoe je ze zelf kan painten. Vandaag beginnen we met het begin; waar vind ik in vredesnaam miniatures?
Een hobby op zich
Miniatures zijn een hobby voor veel mensen en je kan het jezelf dan ook zo makkelijk en zo moeilijk maken als je zelf wilt. Omdat het hobbydeel niet voor iedereen even aantrekkelijk is, heb ik de boel opgesplitst in 2 delen: kant-en-klare miniatures en miniatures met een hobbykant.
Kant-en-klare miniatures
Icons of the Realm
Kant en klaar, en in D&D smaak!
Als je voor kant-en-klaar wilt gaan en je veel Dungeons & Dragons speelt, dan is er eigenlijk maar 1 logische keuze: de Wizards of the Coasts Icons of the Realm-serie. Het zijn allemaal prepainted miniatures en ze bevatten veel copyrighted monsters die je niet eenvoudig ergens anders gaat vinden. Als je gewoon wat monsters op het bord wilt gooien die lijken op de plaatjes in de Monster Manual, dan kan het haast niet makkelijker dan met de Icons of de Realm-serie. Het nadeel echter is dat de prijs-kwaliteitverhouding niet echt super is, vooral omdat ze vaak gebundled zitten met andere miniatures die je misschien niet wilt hebben. Wil je Moloch op tafel zetten voor je Avernus-campaign? Dat kan, maar dan ben je 80 euro armer omdat hij samen in één pakket komt met Hutijin en Titivilus. Off die prijs echt het waard is voor “ok” kwaliteit models, is iets wat je zelf zult moeten bepalen.
Pluspunt: Meteen kant-en-klaar, je hoeft verder niks te doen.
Pluspunt: Models lijken op de Monster Manual, want ze zijn echt voor D&D gemaakt.
Minpunt: De kwaliteit en hoe goed ze eruit zien is over te discussiëren.
Minpunt: Ze komen vaak in bundels van 5-10 miniatures, waarvan je de helft mogelijk niet nodig hebt.
Heroforge Color
Er zijn weinig andere plekken waar je exact jouw miniature kan maken
Een kant-en-klare Beholder is natuurlijk leuk, maar wat als je nu een kant-en-klare miniature wilt van je eigen karakter? Het gaat heel moeilijk worden om net die éne half-orc te vinden met twee scimitars, die ook nog eens een ooglapje en een piratenhoed heeft. Heroforgeis al heel lang een grote maker van customized miniatures voor de 3D print community, maar ze hebben tegenwoordig ook de optie om miniatures meteen in kleur te laten printen.
Je kunt dus exact die tiefling maken, zoals jij jouw character voor ogen had, daarna het inkleuren via de site en meteen in kleur laten printen. Het is niet goedkoop, maar als jij rond de 40 tot 50 euro overhebt voor een exacte representatie van je eigen karakter, dan is er waarschijnlijk geen betere plek om te kijken dan Heroforge Color.
Pluspunt: Honderden opties aan customization, dus je eigen held maak je er wel mee.
Minpunt: De prijs, en vooral de verzendkosten, kunnen erg hoog oplopen.
Minpunt: Over smaak valt te twisten, maar de kleurkwaliteit van Heroforge Color laat nog wel eens te wensen over, met vervaagde kleuren die niet altijd het geld waard lijken te zijn.
Miniatures die je zelf nog moet verven
Games Workshop
Dit werkt prima als een paladin, toch?
Je kan haast niet een artikel schrijven over miniatures zonder de grootste partij te noemen: Games Workshop. Ze maken al tientallen jaren miniature kits van goede kwaliteit. En ook al lijkt de prijs continu hoger te worden waardoor menig portomonee gaat huilen, hebben ze wel vaak extreem goede kwaliteit. Een gemiddelde plastic miniature van Games Workshop zal misschien een zwaard afbreken als je ‘m van de tafel gooit, maar hij zal niet zoals sommige resin 3D-prints ontploffen in duizend stukjes.
Het nadeel is wel dan weer dat je hier een grote hobby op je hals neemt, want de miniatures van Games Workshop komen in sprues. Je zult dan eerst de verschillende onderdelen zelf uit moeten knippen en deze met plastic lijm aan elkaar lijmen, voor je überhaupt kan beginnen aan painten.
Voordeel: Goede kwaliteit en een uitgebreid assortiment.
Nadeel: Je zult het zelf in elkaar moeten zetten, wat niet voor iedereen is weggelegd.
Nadeel: De stijl is redelijk uniek, waardoor ze vaak wat clashen met andere miniatures als je van verschillende plekken miniatures verzamelt.
Reaper Bones
Een andere naam die al lang in de model community bekend is, is Reaper Bones. De miniatures zijn kant-en-klaar en zijn stukken goedkoper dan die van Games Workshop, dus je hebt een stuk minder werk zelf nog te doen voordat je kunt gaan verven. Het nadeel is echter wel dat de kwaliteitscontrole niet altijd even geweldig is en het materiaal is ook niet altijd even fijn om mee te werken. Vooral de oudere ranges van Reaper hadden de neiging om gemaakt te zijn van raar, glad plastic dat bijna niet te verven viel.
Voordeel: Meteen klaar om te verven.
Voordeel: De prijs is geschikt voor mensen die niet heel veel kunnen uitgeven aan D&D.
Nadeel: Materiaal is soms een ramp om mee te werken.
Nadeel: Vaak zijn delen verbogen in de verpakking en moet je ze eerst even met warm water rechtbuigen.
Nolzur’s Marvelous Miniatures
Als je wilt gaan painten en je D&D miniatures nodig hebt, dan heeft Wizards of the Coast zelf ook een oplossing daarvoor tegenwoordig: de Nolzur’s Marvelous Miniatures-lijn waarbij je miniatures kunt kopen die al in elkaar zitten EN al een onderlaag hebben zodat je meteen kan verven. Als je een kant-en-klare Centaur wil die meteen uit de verpakking geverfd kan worden, dan is dit de lijn aan miniatures voor jou. Het heeft gedeeltelijk hetzelfde probleem als de Icons of the Realm: miniatures zitten vaak in verpakkingen met meerdere miniatures die je mogelijk niet wilt, maar door de relatief lage prijzen is dat vaak geen echt probleem.
Voordeel: Meteen uit de verpakking klaar om te painten.
Voordeel: Lijken prima op de Monster Manual afbeeldingen.
Nadeel: Als je een Air Genasi Rogue Female miniature wilt, waarom komt die in vredesnaam in een pakje met 2 verschillende varianten? Hoe groot is de kans dat je daar er twee van nodig hebt?
Bordspellen
Het klinkt misschien wat raar als je spellen als Monopoly gewend bent, maar er zijn tegenwoordig een heleboel bordspellen waarbij ook miniatures zitten, vaak van extreem goede kwaliteit. Als je op zoek bent naar een hele lading zombies, dan is bijvoorbeeld één van de goedkoopste oplossingen om te kijken naar Cool Mini or Not’s Zombicide: Black Plague-spel. Je hebt dan in één klap een hele lading zombies, die in kwaliteit niet onderdoen aan iets dat je zou kopen voor miniature hobby’s.
Als je een beetje rondkijkt, dan zijn er van bijna elk genre aan miniatures dat je zou willen hebben, wel bordspellen te vinden die prima kwaliteit miniatures bevatten. Het is alleen altijd een beetje de vraag of ze qua formaat ook passen bij de rest van je collectie, want de schaal van bordspelminiatures kan extreem verschillen.
Voordeel: Vaak goedkoper dan individuele miniatures.
Voordeel: Je hebt ook meteen een spel om te spelen.
Nadeel: Je zult goed moeten kijken of de schaal van de miniatures wel overeenkomt met de rest van je collectie, anders eindig je met een zombie van 10 meter lang.
3D-Prints
En om af te sluiten is er natuurlijk nog één categorie die in de laatste paar jaar extreem is gegroeid: de hobby van 3D-printen. Met sites zoals Heroforge kan je eigen miniatures samenstellen en voor een paar euro een bestand downloaden om zelf te kunnen printen. Er bestaan honderden Patreons van mensen die elke maand nieuwe ladingen aan 3D-printbestanden uitgeven voor een paar euro in de maand. En als je even zoekt, dan zijn er hele bergen aan miniatures te vinden voor zo’n beetje elke genre, die je gratis kunt downloaden. Het nadeel is natuurlijk wel dat je óf ze zelf zult moeten printen óf ergens een bedrijf moet vinden dat dit voor jou kan. En dat kan ook een best dure grap worden.
Voordeel: Grootste assortiment dat je ooit zal kunnen vinden.
Voordeel: De schaal is bijna nooit een probleem, want je kan met 3D-printen zelf miniatures groter of kleiner printen.
Nadeel: Je zal zelf óf een (resin) 3D-printer moeten regelen, óf iemand die miniatures voor je kan printen.
Iedere Gamemaster heeft een eigen manier van het opbouwen van sessies, werelden of plothooks. Ideeën kun je op heel veel verschillende plekken opdoen, zoals bestaande modules, boeken, films, videogames of gewoon op straat. Als een Gamemaster die altijd in het theater heeft rondgelopen en tijdens de studie theaterwetenschap ontzettend veel (theater)teksten heeft geanalyseerd, haal ik mijn inspiratie uit de spelers, hun personages en de verhalen die ze vertellen. Twee jaar geleden, tijdens mijn eerste sessies als Gamemaster, viel dat allemaal op zijn plek. En als iemand die dus graag analyses maakt van verhalen, valt ook hier een methode uit op te maken. Hopelijk geeft dit jou inspiratie om met je spelers toffe, emotionele en/of interessante avonturen te beleven.
Ronde karakters
Het begint voor mij bij ronde karakters. In schrijftermen betekent dat dat de personages geen stereotypes zijn (hoewel dat een prima beginpunt kan zijn), maar ‘echte’ personen van vlees en bloed. Met hun eigen dromen, wensen, slechte eigenschappen, een levensgeschiedenis, personen die voor de personages belangrijk zijn, vijanden. Als je om je heen of eens goed in de spiegel kijkt, weet je hoeveel invloed al deze zaken kunnen hebben op de persoon die je bent of die je speelt. Het kan je helpen om als speler beter te begrijpen waarom je personage iets doet, wat diens drijfveren zijn en waarom die in een bepaalde situatie op een bepaalde manier reageert. Dat pleit niet meteen voor een backstory van 5 pagina’s bij een karakter dat op level 1 begint, maar met een paar details of namen uit iemands achtergrond kun je hele verhalen bouwen.
Invloed op het verhaal
Grote lijnen binnen campagnes hoeven niet alleen voort te komen uit de wereld/setting, maar kunnen ook ontstaan uit de achtergrondverhalen en persoonlijke eigenschappen van de personages. Een concreet voorbeeld: in mijn zelfgeschreven Dungeons & Dragons 5e campagne had een van de spelers in zijn voorbereidingen geschreven dat zijn dwerg op avontuur was om een helm terug te vinden die gestolen was uit zijn dorp. Een ander personage, een priester van Thor, was op zoek naar voorwerpen die toebehoorden aan deze god. Waarom zou die helm niet een van die voorwerpen van Thor kunnen zijn? De zoektocht naar deze voorwerpen, en zeker naar de helm, is nu de belangrijkste verhaallijn.
Niet alleen voor de Gamemaster is deze informatie een schat vol bruikbare diamanten. Ook voor de spelers kan dit interessante ervaringen opleveren. Vampire: the Masquerade (V5) werkt met touchstones; stervelingen waar vampiers nog een band mee hebben. Wat gebeurt er als deze touchstones verzeild raken in de intrige en verborgen agenda’s van de nachtelijke samenleving? Vele sessies en emotionele scènes kunnen in een campagne voortkomen uit het veilig proberen te houden of afscheid moeten nemen, soms zelfs permanent, van familieleden of vrienden.
Heb ik dat bedacht?!
Er is niets mooiers voor een Gamemaster om een lampje te zien aanspringen in de ogen van de spelers wanneer ze zich realiseren dat de onbekende die de groep al een tijdje achtervolgt, iemand uit hun verleden blijkt te zijn. Of wanneer het uit het niets laten vallen van een detail bij een van de spelers verwarring veroorzaakt, want is dat niet de naam van zijn grootste vijand? Maar wat heeft die ermee te maken? En hoe is het dan allemaal met elkaar verbonden? Het geeft spelers invloed op de wereld en dit zorgt ervoor dat je echt samen het verhaal aan het bouwen bent. Een Gamemaster is daarin iemand die het mogelijk maakt, niet iemand die het volledig zou moeten bepalen. Tabletop roleplayinggames zijn een manier om collectief verhalen te vertellen en iedereen aan tafel heeft daar evenveel invloed op. De Gamemaster gooit alleen maar de knuppel in het hoenderhok en vervolgens reageert de groep er gezamenlijk op.
Vragenlijst
Sommige spelers schrijven makkelijk pagina’s vol met achtergrondinformatie, terwijl anderen het ingewikkeld vinden om alleen al een naam te verzinnen voor hun karakter. Beide situaties kunnen voor een Gamemaster soms ingewikkeld zijn. Uit die vele pagina’s kun je niet alles gebruiken, want er zitten ook nog andere spelers aan tafel. Terwijl je als Gamemaster hard aan de slag moet als je niets aangeleverd krijgt. Om spelers te helpen nadenken over hun karakters kun je lijstjes met vragen maken met verschillende thema’s. Uit ieder thema vraag je aan de spelers een paar vragen te beantwoorden. Vaak geeft dit een handvat voor degenen die moeite hebben met het bedenken van deze informatie en biedt het leuke opties voor de schrijvers onder ons.
Voorbeelden uit een vragenlijst: Familie
Een van je ouders heeft iets tegen je gezegd wat je nooit zult vergeten. Wat is dat?
Heb je broers of zussen? Hebben jullie weleens ruzie gehad? En zo ja, waarover?
Verleden
Welk conflict uit je verleden kan je nu nog achtervolgen?
Hoe heette jouw beste vriend van vroeger?
Beschrijf een bepalend moment uit je jeugd en hoe je dat beïnvloed heeft.
Wie heeft je opgeleid? Wat is je relatie met je mentor?
Persoonlijkheid
Wat zie je als je grootste kracht?
Welke onuitstaanbare gewoontes heb je?
Heb je vooroordelen? En zo ja, waarover?
Iemand draagt je resoluut op iets te doen. Wat is jouw reactie?
Welke type opdracht zou je absoluut nooit aannemen?
Beschrijf het mooiste dat je ooit gezien hebt.
Wat is je grootste angst?
Campagne vs one shot
Over het algemeen vindt een uitgebreidere voorbereiding plaats als het om een campagne gaat, maar ook bij one shots kunnen een aantal van deze vragen net iets meer gewicht geven aan de karakters. Zelfs bij karakters die jij vooraf hebt gemaakt voor de spelers, zou je de spelers de optie kunnen geven om een aantal van deze vragen te beantwoorden. Als het je ook nog lukt om hun antwoorden terug te laten komen in je one shot, geeft dit leven aan de sessie en raken spelers meer betrokken. Zo zou je kunnen vragen naar een belangrijk voorwerp dat het karakter altijd bij zich draagt of wat het laatste is dat het karakter deed voordat hij/zij de deur uitliep voor het verhaal van de sessie begint. Dit kan net het verschil uitmaken voor hoe iemand in de volgende situatie reageert en het geeft direct opties voor rollenspel.
Het unieke aan tabletop roleplayinggames is dat je samen de verhalen bouwt. Coöperatieve storytelling waarbij je samen een wereld en personages tot leven wekt. En dat begint vaak met de vraag: een oude bekende staat ineens voor je neus. Wat doe je?
Roleplayinggames zijn eigenlijk een optelsom van iedereen die meedoet. Critical Role is bijvoorbeeld niet alleen door Matthew Mercer zo populair geworden, maar ook door de spelers die er een avontuur (en bende) van maken. Ze grijpen kansen aan, stellen vragen over de wereld of karakters en delen de spotlights met anderen. Ze zijn gemotiveerd en enthousiast! Natuurlijk hebben veel groepen zo’n dynamiek, maar voor sommigen – spelers én Gamemasters – is het lastig om dingen op gang te krijgen. Gelukkig zijn er genoeg manieren om te motiveren, dus lees gauw verder!
Motiveren is meer dan alleen een goeie speech. Het is een constant proces, met veel teamwork
Vind jouw party
Deze tips zijn voor wie nog een groep wil samenstellen. Wat wil iedereen uit het spel halen, of is het spel achtergrond voor lekker bijpraten met een biertje? Zo kan je het ontdekken.
Leer elkaar kennen
Een gemotiveerde groep is een groep die bij elkaar past. Iedereen zoekt hetzelfde of in ieder geval iets in de buurt van elkaar. Wat je wilt voorkomen, is dat iemand scheetgrappen gaat maken terwijl iedereen voor een serieuze, duistere sfeer gaat. Daar zullen beide partijen uiteindelijk ontevreden over worden. Vraag je medespelers hoe ze het spel voor zich zien en refereer eventueel naar films en media voor voorbeelden, als het lastig te beschrijven is.
Het is aan te raden om een groep altijd even uit te proberen met een kort avontuur of een oneshot. Dan zie je mensen niet alleen in actie, maar zie je ook meer dan je zou denken. Kijk bijvoorbeeld naar het karakter dat iemand heeft gemaakt. Welke keuzes en offers maken ze? Is het een minmax combat karakter, een verstoten erfgenaam met 2 pagina’s aan achtergrondverhaal of een bard genaamd Bob?
Verder is gezelligheid natuurlijk belangrijk. Een bekend gezegde luidt dan ook ‘Geen D&D is beter dan slechte D&D’. Als iedereen een gezellige avond heeft ongeacht de rest, dan zit je altijd goed.
De game die iedereen wil
Agenda’s. De grootste vijand van iedere party. Bij het opzetten van een campagne is het belangrijk om te weten hoe vaak er zal worden gespeeld. Dat niet alleen, maar ook de betrouwbaarheid van sessies is een verrassende factor op de motivatie van iedereen die meedoet. Als sessies ’te’ vaak gebeuren, kunnen mensen veel missen en wordt het chaos, maar als er teveel tijd tussen de sessies zit, kan het ten koste gaan van de interesse. Mensen kijken minder om naar een game als die regelmatig wordt afgelast vanwege afwezigheid. Regel dat dus goed, en daarmee krijg je een betrouwbare groep.
Films en series bestaan niet voor niets uit meerdere delen. Een langdurig project is niet altijd handig om in één keer te doen. Dat geldt ook voor RPG-campagnes. Je hebt vast al een beeld in je hoofd voor hoelang je zou willen spelen, maar weet je na één sessie al of het leuk gaat blijven voor die 2 jaar die ervoor is gepland? Probeer daarom ook eens een kort verhaal of een verhaallijn die eindigt op een cliffhanger. Net als in de films: is iedereen op het eind benieuwd hoe het verder gaat? Dan kan je deel 2 inplannen. Zo kunnen gemotiveerde spelers doorgaan en hebben anderen een natuurlijk moment om uit te stappen.
Spelers motiveren
Het avontuur
Een ontmoeting in een tavern is makkelijk voor de Gamemaster, maar (controversiële mening) verschrikkelijk om een avontuur mee te beginnen. Je wilt vanaf het begin teamwork en kameraadschap hebben, zodat het avontuur kan beginnen. Er zijn veel alternatieven voor de soms ongemakkelijke ontmoetingspraat. Zo kan je van te voren al relaties tussen de karakters bedenken of laat je een monster binnenstormen (Dankje Raymond Chandler). Of begin ‘In Medias Res’, midden in de actie, en laat de spelers verzinnen wie, wat, waar en waarom ze vechten. Zo is er actie én een kans voor mensen om hun eigen draai aan het verhaal te geven. Dat is een recept voor motivatie!
Wat je over het algemeen wilt voorkomen, zijn teveel opties. Net als in de tavern waar er geen opties zijn, zijn er in avonturen soms 100 opties voorbereid en geen ervan springt eruit. Twijfel slaat toe. Welk pad kies je en waarom wil je dat iedereen daarheen gaat? Een remedie voor dit probleem is redelijk simpel. Geef duidelijke voor- en nadelen. Hoewel het voelt alsof je de oplossing van een puzzel weggeeft, geef je de spelers hiermee de puzzelstukjes om iets mee te doen. Er kan discussie ontstaan, roleplay en duidelijkheid in wat de party zelf zoekt. Zo leert iedereen elkaar weer kennen. Een kleine tip: als spelers met elkaar discussiëren over een keuze in het spel, dan heb je iets goed gedaan want dan zijn ze geïnvesteerd.
De spelers
Tijdens het spelen toont iedereen wat ze zoeken. Sommigen roleplayen elke aankoop bij de herbalist, terwijl anderen elke keer op je vliegende monsters proberen te klimmen. Geweldig, want dat is een blauwdruk voor de Gamemaster. Zorg dat interessante NPC’s de roleplayer aanspreken en maak een griffinzadel-winkel (of een fanclub vanwege zijn stunts) voor de ander. Gebruik wat de anderen jou geven. Dat geldt ook voor spelers. Spreek in-karakter met de roleplayer of vraag naar de jeugd van de troonopvolger met 2 kantjes achtergrondverhaal. Gebruik wat er wordt gegeven.
Winnen is leuk. Het klinkt simpel maar het is makkelijk om te vergeten als je ook de scheidsrechter moet spelen. Het kan verleidelijk zijn om steeds grotere uitdagingen te doen zodat alles in balans blijft als de party machtiger wordt, maar zijn ze dan wel machtiger geworden? Soms is het leuk om simpelweg iets te laten lukken vanwege de macht of invloed die de party heeft. Is het leuker om een meesterdief 2/20e kans te geven op falen bij een simpele inbraak of kan je dat wegwuiven omdat hij al zo’n hoog level is? Dat kan een gevoel van progressie en trots geven, hoewel niet alles zo makkelijk hoeft te gaan.
De één-na-laatste tip is: zorg dat iedereen nodig is. Bij het maken van een party zoekt iedereen vaak al een eigen rol om te vervullen, maar soms komt iemand zijn kracht niet goed naar voren in het verhaal. Probeer daar kansen voor te geven of laat ze wisselen. Iedereen wil belangrijk zijn in een team, al is het maar als support. Heb je een druïde in de party met een verlegen speler die hem speelt? Stel voor dat die met de kwade direbear communiceert in plaats van de charismatische Bob de bard die normaal voor de groep spreekt. Iedereen mag een keertje in de spotlight. Zo voelt iedereen zich nuttig en betrokken.
Een (h)echte party
De party is een team. Soms is conflict tussen karakters leuk, maar uiteindelijk werkt iedereen samen (en blijft het in-karakter). Iedereen is even verantwoordelijk om een reden te bedenken om op avontuur te gaan, met de wereld te interacteren en om met de andere party-leden samen te werken.
Hopelijk helpen deze tips met het vormen van jouw (h)echte party. Kijk voor meer artikelen en tips verder bij het kopje ‘Ontdek’ van Dutch20.nl. Veel plezier!
